KIRIK KALPLER SOKAĞI

  

  Sevgililer günü yaklaşırken sevgilisi olanlar tatlı bir heyecan içerisinde. Yeni âşıklar, eski âşıklar, nişanlılar… Peki ya kırık kalpler?

   Kırık kalpler sokağı nerede bilir misiniz? Unuttum derken bile içinizin sızladığı, karşınızdakine kahrettiğiniz, ah ettiğiniz bir aşk masalınız olmadı mı hiç? Herkesin unuttuğunu sandığı ama bir yerlerde üstü kapatılmaya çalışılmış bir yarası vardır mutlaka.

    Oysaki aşk denilen şey ne tatlı başlar değil mi? Ufak bakışmalar yerini midenizden kalbinize doğru uzanan minik kuş çırpıntılarına bırakır. Eliniz ayağınız titrer. Onu gördüğünüz her an sıcaklık boynunuzdan yüzünüze doğru yayılır. Ne doğru kelimeyi bulabilir ne de uygun cümleyi kurabilir diller. Kalp tüm canlılığını, heyecanını ve masumiyetini teslim eder bir çift göze… Küçük bakışmalar selamlaşmaları ardında küçük kaçamakları getirir belki de. Sonrasında cesaret edebildiğiniz ufak dokunuşlar sizi geri dönülmesi zor bir yola, sevdaya yönlendirir. İşte kimi kara sevdaya dönüşen, kimi mutlulukla sonuçlanan aşklar sonları farklı olsa da hep aynı başlamıştır.

  
  Tüm yüreğinizi koyarsınız ortaya karşınıza çıkan doğru insan mı düşünmezsiniz bile, dışarıdan gelen müdahalelere kulalarınızı tıkarsınız. Beyninizle değil kalbinizle düşünürsünüz çünkü. Onunla yer, onun içer, onunla nefes alırsınız. Ama hiçbir aşk yoktur ki âşıklara yara olmadan devam etsin.

    Bir meltem esintisiyle başlayan aşk, bir kasırga kadar sert, bir hortum kadar hızlı bir rüzgârla çıkıp gidiverir hayatınızdan. Ne olduğunu nasıl bittiğini anlamaya fırsatınız bile olmaz. Giderken de yakıp kavurmayı ihmal etmez. Aşığın eli yüreğinde kalır öylece… Kim bilir belki aylarca belki senelerce…

    Unutmak istersin! Başka omuzlarda ağlar, başka gönüllerde ararsın kaybettiğin mutluluğu. Başkasının gül kokulu saçlarında avunduğunu sanırsın. Örtersin yaranın üstünü ve savurursun eski aşkının küllerini dört bir yana. Bilinmez ki sen unutsan da yürek unutmaz asla aşk acısını.

     Aşkın kendi acımasızlığıdır bu  aslında sessizce sinsice “aşk bitti bu kadar” dedirtir. Kimi zamanda araya giren üçüncü bir kişi olarak şekil değiştirir. Aşkın bittiği anlaşılır belki ama üçüncü kişi asla anlaşılmaz ve unutulmaz. İşte tam bu ayrımda fark edilir kırık kalpler sokağı…

    Her aşığın yolu mutlaka düşer. Sokağın sonunu bulabilen şanslıdır ama ya o sokakta yerleşenler?

Sevgiyle ve mutlulukla kalın…