Hep köşe yazarları
blogcuların konularından esinlenecek değil ya! Bir kerede biz onlardan
esinlenelim dedim. Zira geçenlerde yazdığım bir yazı, bir köşe yazarının hemde
tanınmış bir roman yazarının sayfasına konu olmuştu. Üstelik bire bir aynı
örneklerle…
Demek ki bunda
sakınca yok yeterki konuyu ele alış biçimi farklı yapılsın öyle değil mi? Her neyse ben
bugün dizilerden ve dizicilerden bahsetmek istiyorum. Köklü haber ve belgesel
kanallarının dışında hemen her kanalda dizi izlemek mümkün. Her kanalın kendine
has seçtiği tarzlar ve yapımcılar var. Tabi izlenme oranları yüksek olanlar
transfer edilme şanslarına sahip.
Eh bu kadar kanal
ve diz olunca da doğal olarak bir izleyici kitlesi oluşuyor. Ama dizi seyretmek
öyle kolay bir iş değil. Bunu işi;
·
Hayatının orta yerine yerleştirenler ( yani oturdukları
yerden senaryoya müdahale edenler)
·
Bulundukları ruh haline ve kalitesine göre
ayırım yapanlar
·
Dizi izlemekten nefret edenler ve sonuncu olarak
ta
·
Sahtekârlar (yani gizli gizli izleyip izlemiyorum
diyenler) olarak dörde ayırmak mümkün.
Ben ruh halime ve
zamanıma göre izleyenlerdenim. Bazılarının ne maksatla çekildiğini anlamasam da
her programın kesinlikle bir izleyicisi olduğunu gözlemledim. Dizilerin
insanları uyuşturmak ekran karşısına bağımlı yapmak için çekildiği söylemlerine
de karşıyım. Neden mi? Çünkü zaten uyuşmuş durumdayız. Kolay olmayan bir ülkede
oldukça zor şartlar altında yaşıyoruz. Gerçeklerimiz o kadar gerçek ve acı ki
zaman zaman da olsa gerçek olmayan şeylerin içinde saklanmaya ihtiyacımız var.
Zaten ülkemizde
olaylar belli bir kesimin elinde bizim herhangi bir katkımız olmadan
(engellenerek) geliş miyor mu? Ne yaparsak yapalım istediğimiz sonuca
varamıyoruz. Belki yıllar sonra eğitimle bu sorunu yeni nesil çözebilir ama bu
da her iktidarda değişen eğitim sistemiyle nasıl mümkün olur bilinmez. Neyse
konumuza geri dönersek izlemek gibi bir zorunluluğumuz da yok zaten yani hiçbir
kanal meta zoru yapmıyor para da vermiyor. İster seyret ister seyretme…
Dizi seyreden kesim
öyle dışarıda yemek yiyen, tiyatro, konser vs. etkinliklere katılan azınlığı
oluşturmadığı için onlara günün yorgunluğundan, hayatın zorluğundan ve
koşuşturmasından kaçıp çayını yudumlayarak dizi izlemek kalıyor.
Gelelim anti
dizcilere; gerçekten dizi seyretmekten hoşlanmıyorsa söyleyecek lafım yok. Yani
fazla entrikalı diziler benimde hoşuma gitmiyor açıkçası. Ama “Ben dizi
seyretmiyorum şekerim, sadece haber ve belgesel kanalları” diye kasılıp duranlara
da ifrit oluyorum. Haberleri takip edip belgeselden zevk alıyorsan harika bir
şey. Ama her günde aslan kaplan seyredilmiyor ki kardeşim.
Üstelik bu
kasılanlar yabancı kanallardaki diziler söz konusu olunca hep bir fikirleri
var. Lost’muş, Sex and City’miş maşallah onlar dizi değil. Desparate Housewives’ı
seyretmek jix ama umutsuz ev kadınlarını izlemek banal. Eh bu ne perhiz bu ne
lahana turşusu? Bu arabesk dinlemem ama Müslüm Gürses’in Teoman’dan parçasını
dinlerim gibi bir şey herhalde. Üstelik “Avrupa dizi izlemiyormuş” diye hava
atanlar da kendini avutmasın. İzlemiyor da bunca abuk sabuk sitcom.’u kim
çekiyor? Ayrıca her şeyde Avrupa’yı örnek aldık ta bir bu kaldı. Ayol Avrupa
dediğiniz daha tahareti bile yeni öğrenmedi mi?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder