Ben oldum. Bir gün gözlerimi hastanede açtım ve ruhum bedenimi çoktan terk etmişti. İçimde nükseden yabancı bir ruhun sahibi olmuştum. Nasıl olur demeyin oldu işte. Bu eller benim mi? Ya bu ayaklar? Öyleyse bildiğim tanıdığım yerlere neden gitmiyorlar? Ben turuncu sevmezdim eskiden, güçlü de değildim hiç o kadar, peki neden ağlayamıyorum artık?
Oysa ağlaktır gözlerim benim, bir yağmur bulutu kadar. İçimdeki yabancı mı sebep bunlara? Kimsin sen ey yabancı? Yada kimim artık ben? Neden kalbim eskisi kadar aşkla çarpmıyor? Çok mu hissiz yoksa çok mu nötrleşti kalbim?
Ey yabancı ne zaman karar verdin benim ruhumu çalmaya? Ben bir yabancıyım şimdi kendime adeta. Bir kaza mı sebep oldu yabancılaşmaya? Tanımıyorum artık ne kendimi, ne de aynada bana bakan gözlerimi. Gidiyorum bende, bıraktım artık bilmediğim yabancı ruhumun izine kendimi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder