Bir Sihir midir Zaman?

Hasta mıydı gerçekten? Midesinde dayanılmaz bir bulantı ve ağrı vardı. Başı çatlayacak gibi ağrıyordu. Dün akşamdan bu yana gözünü kırpmamıştı. Boğazında düğümlenen bir şey vardı. Yutkunmakta zorlandı. Nefes alıp verdiğini bile farkında değildi aslında. Annesinin sesini tekrar tekrar duyduğunda yalnız kalmayı geçirdi içinden”beni rahat bırakın”diyen sessiz bir çığlık yükseldi. Ama dudaklarını bile aralayamadı. Kimseyi hiç kimseyi görmek, konuşmak istemiyordu. Onu doğuran büyüten annesini bile.

  Sokak kapısının kapandığını duydu. “Annem  gitti “diye düşündü. Derin bir nefes aldı. Yanlızdı şimdi. Yağmur başlamıştı. Perdenin açık kalan kısmından yağmur damlacıklarına gözü takıldı. Ne çok severdi yağmurda toprak kokusunu, kalkıp pencereyi açtı. Canını daha fazla acıtmak için içine çekti havayı. Yağmurda Aslı’sı ile el ele dolaştığı günler geldi aklına yüreği kavruldu. Bir sıcaklık yayıldı yüzünden aşağılara doğru alev alev.

     Daha düne kadar seni seviyorum. Sensiz yapamam demiyor muydu? Nasıl olup ta bu kadar çabuk bitivermişti o büyük aşkı. Bir çırpıda söyleyivermişti işte “seni sevmiyorum artık ” diye. Hiç mi acıma mıştı? Hiç mi yanmamıştı içi? Ellerini avuçlarının arasından kaydırırken, sevgisini kalbinden söküp almaya çalışırken yüreği az da olsa burkulmamış mıydı? Burkulmamıştı işte dönüp arkasını gitmişti. Umursamadan.

     Bir damla yaş süzüldü gözlerinden kirpiklerinin ucuna kadar geldi. Düşmedi! Düşürmedi sıktı avuçlarını. Burnunu çekti sonra “Erkekler ağlamaz “dedi. Düğüm düğüm oldu yüreği yanakları yangın yeri. Üzerini giyindi. Aslı’sının en çok sevdiği mavi gömleğini.

     Aynada solgun yüzüne baktı. “Hastayım” dedi ” aşk hastası” sokak kapısını açtı.”iyileşeceğim” diye mırıldandı.  Şimdi değildi belki… Ne zaman onu da bilmiyordu. Sokakta gözden kayboldu.  Alev alev yanan yüreği ile birlikte…  O da zamanın sihirli olduğunu öğrenecekti herkes gibi.

     Sihirli midir gerçekten zaman? Yeni çiçekler açtırabilir mi? Gönüllerimizde renk renk, biçim biçim.

   Sihirlidir elbette, zaman her şeyin ilacıdır. Yavaş ta ilerlese, çabukta ilerlese örter her şeyi tıpkı kar tanelerinin tüm doğayı örttüğü gibi. İyileştirir yararları, yeter ki sabırlı olmak bilinsin. Bir bebeğin geleceğidir zaman, orta yaşın olgunlaşması, yaşlılığın sonbaharıdır. Zaman her şeydir.