Cinnetin Göbeğindeyiz

 Daha önce şiddetle ilgili bir yazı yazmıştım. Şiddete bağımlı mıyız? Diye de sormuştum. Ancak bu sorunun saçma olduğunu artık anladım. Çünkü sabah haberlerini seyrederken bizim şiddeti aştığımızı ve onu çok gerilerde bıraktığımızı, dayağın ise sadece bir basamak olduğunu öğrendim. Arka arkaya verilen cinayet haberlerine eskisi kadar şaşırmadığımı da fark ettim.

   Cinayet, cinayet, cinayet. Biz uçtuk… Kafayı yedik… Keçileri kaçırdık… Yani buna hangi kibar kelimeyi kullanabilirdim bulamadım. Eskiden cinayetleri sadece cuma gecesi TV filmlerinde izlerdik. Elm sokağı, Cuma13 ‘ler, Testereler vs. vs. ama olay (ben ona beyaz demiyorum) siyah ekrandan dışarı taştı. Her eline bırakın bıçağı testereyi alan birini parçalara ayırmaktan hiç çekinmiyor.  Sabah haberlerinin ardından yayınlanan kayıp programlarında, işlenen cinayetlerde yapılan planlar emin olun filmleri aratmıyor. Yalanın bin bin para zaten.  Eskiden bu tarz haberler cinnetin eşiğindeyiz diye yayınlanırdı ama şimdi cinnetin tam göbeğindeyiz maalesef.

    Peki, buna çözüm olarak ne üretiyoruz? Yani şiddeti, gaspı, soygunu nasıl engellemeye çalışıyoruz? Yapabildiğimiz, bulabildiğimiz suçluları hapse tıkıp tıkıp sonrada af çıkarıp salmak. Ama bakın Erzurum da üstelikte bir ilköğretim müdürü sorunumuza nasıl bir çözüm bulmuş. Meğer biz hiç akıl edememişiz. Suçlular yakalanınca onların gen örnekleri alınacak, sonrada onlardan doğan çocuklar daha yürümeye başlamadan yok edecek. Yaşasın! Kötülülerden kurtulduk Ole! Ole! Diye de bağıracak mıyız acaba? Bu adamın içine Hitler mi kaçtı ne oldu yahu?

    Kafam bir türlü almıyor. Aranızda anlayabilen varsa lütfen yazsın. Bu nasıl bir zihniyettir. Üstelik bu konuşmada bu fikre gülmüşler bile. Huyumuz zaten ağlanacak halimize gülmeyi pek severiz. Ona göre kötü genleri ayıklayarak hırsızdan hırsız, katilden katil doğmasını engelleyebileceğiz. Sanki biz yaratıcıyız. Ne üretiyoruz kardeşim? Robot mu? Bir film vardı pek çoğunuz biliyordur. Filmin başkarakteri hırsızdır. Onu yakalayan hâkimde aynı bu eğitmen gibi düşünür. Hırsızın oğlu hırsız olur. Ama hırsız, onun tezini çürütmek için hâkimin oğlunu kaçırır ve onu hırsız olarak yetiştirir.

   Demek ki gen olayı farklı, evet karakteristik özelliklerin hiç suçu yok demiyorum ama asıl önem eğitimde… Eğitim şart… Hamuru ne amaçla yoğurursan onu pişirirsin. Kek hamurundan poğaça yapamazsın. Her şey insanların elinde bizi soyanları, öldürenleri biz yetiştiriyoruz,  bizim gibi düşünmeyenleri,  statüsü farklı olanları aşağılayarak, hor görerek, yıpratarak bileğinin hakkıyla çalışanı ezerek canavarları biz yaratıyoruz.

  Buradan insanları sevmeyen, özellikle çocuklara tahammülü olmayıp ta kapağı öğretmenlik mesleğine atmak isteyenlere seslenmek istiyorum. Lütfen! Lütfen kendinize başka meslekler bulun. Yerlerinizi vicdanlı insaflı insanlara bırakın, bırakın ki git gide yozlaşan toplumumuzda kendiniz gibi yetiştirdiğiniz ruhsuz vicdansız insanlar bir gün gelipte namluyu size dolayısıyla da bize çevirmesin.