Geçen günü bir
arkadaşımın ilkokula giden küçük kızının dikkatinizi çekerim “Küçük “
konuşmalarına şahit oldum. Okuldaki aşk ilişkilerini anlatıyordu. Evet, yanlış
duymadınız. Sınıfındaki kızlarla
erkeklerin çoğunluğu eşleşmişti. Nasıl demeyin. Kızcağız büyük bir şaşkınlıkla “anne
Dilek, Murat’a, Murat Seray’a âşık biliyor musun? Dilek ile Seray çok iyi
arkadaşlardı ama şimdi Murat yüzünden konuşmuyorlar. Sonra Soner de Begüm’e âşık
diyordu. Kendisi bu ilişkileri anlıyor muydu bilmiyorum ama şaşkınlıkla
karşıladığı bir gerçekti. Tabi şaşıran sadece o değildi. Ben ve annesi de
şaşırmıştık.
Ben ki kız ve erkek
cinsiyet ayrımından yana değilimdir. Ama yinede bu tarz konuşmaların bu kadar
küçük yaşa inmesine şaşırdım. Kişiler daha çocukluktan kalın çizgilerle ve cinsel
farklılıklarla ayrım karmaşasına sokulmamalıdırlar fikrini savunmuşumdur. Ancak
öyle hassas bir nokta vardır ki benim gözümde çocuk dediğin masumdur. Çocuk çocuktur. Yani daha oyun çağındaki meleklerin beyinleri,
büyüklerin büyüdüklerinde bile içinden çıkamadıkları aptal aşk
oyunlarına alet edilmemelidir.
Çünkü çocuklara
masumca gibi görünen “hoşlandığın kız/erkek var mı?” tarzında sorulan sorular
onların kafalarında farklı şekillenmelere yol açabiliyor. Çocuk bunun olması gerektiğini algılıyor.
Gerçi artık çizgi filmlerde bile aşk teması işlenebiliyor ama şahsen ben
anlamıyorum. Ne oluyor bu şimdi? Gerçekçi olmak mı? Zaten ilerde yaşamak
zorunda kalacakları beraberliklerin anlaşılmaz durumlarını göstermek mi? Yoksa
onları alıştırmak mı? Saçma! Hatta tuhaf!
Evet, kabul
ediyorum bizim zamanımız geçti. Belki her şey değişti. Pencere önü
muhabbetleri, bakışmalarla, ufak notlarla
yaşanan arkadaşlıklar, sadece el tutuşabilmek için günlerce haftalarca
beklenilen zamanlar çok geride kaldı. Eski gelenekler, adetler kimileri
tarafından artık saçma kabul ediliyor da olabilir. Ama zaman ilerleyip
değişirken masumiyet denilen şeyin de yok olduğunu unutmamak gerekiyor. Sokak
arasında toplaşıp laf atan gençlerin yerini tacizciler, tecavüzcüler aldı.
Cinsellik serbest kaldı da ilerleme mi kaydetti? Bence azgınlık daha da arttı. Flört yaşı
liseden ilkokula, ortaokula düştü. Ortalık tacize uğrayan, evlendirilen, birilerinin evlerinde kesilip doğranan küçücük
kızlarla doldu.
Daha geçenlerde
sırf bu saçma sapan aşk ilişkileri yüzünden iki tane liseli kız hayatını
kaybetti. Bence modern olmak bu değil. Modernlik, gelenek ve adetleri terk edip rahat,
olabildiğine özgür bırakılmak değil. Yani olmamalı. Geri kafalı değilim elbette
ya da siz bu yazıdan sonra öyle diyebilirsiniz fark etmez.
Ama ben masumiyetin
hala çocukların elinde kalması gerektiğine inanıyorum. Büyükler yaşayamadıkları
hayatı çocuklarına aşılayacaklarına, onlara saf ve temiz sevgiyi
öğretebilirlerse bugünün küçükleri yarının depresyonda olan gençleri ve
sorunlu bireyleri olmaktan uzak olacaktır diye düşünüyorum. Bırakalım da
çocuklar masum kalsınlar…



2 yorum:
kesinlikle doğru bir noktaya değinmişsiniz tebrik ederim yazınız ve fikirleriniz için. :)
aileler aşk ve entrika dolu saçma sapan dizileri çocuklarıyla oturup izlerler sonra -bunlar büyümüş de küçülmüş ayol- diye yalandan eleştirerek övünürler. kendi zaaflarının yansımasını çocuklarında görürler. yazık!
Yorum Gönder