Dişi Kuş Olmak

   Kadın olmak ne zordur hiç düşündünüz mü?

   Kadın olmanın dayanılmaz ağırlığını bilmeyenler kadın olmak konusunda ahkâm kesenler keşke bir günlüğüne onların yerinde olabilselerdi.

   Doğuştan başlayalım. Eğer ilk ve kız çocuk olarak dünyaya gelmişseniz, önce babanın sonrasında dede ve diğer erkek akrabaların buruk bakışları ile karşılaşma ihtimaliniz yüksektir. (Özellikle doğuda ve aşiret olan kesimlerdeyseniz) şansınız yoktur zaten. Anneniz ise cinsiyetinize bakmaksızın sizi tüm şefkatiyle sarmaya kabul etmeye hazırdır. Çünkü o bir kadındır. İlk giydiğiniz giysiler pembedir. Cicili bicili hatta zaman zaman komik sayılabilecek kıyafetleri, dantelli ve ponponlu çorapları giymek kaçınılmazdır. Henüz seçme şansınız yoktur.

    Bebekken giydirilen minicik etekler ve elbiseler büyüdükçe sorun yaratmaya başlar. Kimi aile “etek giy” der. Kimi aile ise pantolona mahkûm eder. Okul çağına gelince yaşıtınız erkek çocukları tarafından horlanır, oyunlara alınmazsınız. Oysaki elinize bebek yerine top verilse sizde belki büyürken erkeklerin ne hissettiği konusunda fikir sahibi olabilirsiniz. Ama yapılmaz! Minyatür ev aletleri ile evcilik oyununa teşvik edilerek daha küçükken ”domestik nasıl olunur ?”öğrenmek zorunda bırakılırsınız. Erkek araba ve silahla oynar. Kızların arabası, erkeklerin de bebekleri olamaz. Çünkü kızlar araba ile oynarsa “erkek Fatma” erkekler bebekle oynarsa “karşı cins eğilimli” olur düşüncesi ile sınırlar çizilir. Tabi kızların olduğu tarafta ki çizgi biraz daha kalındır.

    Ortaokul, derken liseye gelen pek az olmasına rağmen, eğer çizgiyi biraz zorlayarak kapağı üniversiteye atarsınız çok çalışmak zorundasınız. Çünkü zaten kızlar okuyup ta ne olacak zihniyeti ile yozlaşmış toplumda okulu bitirip kendinizi iş hayatında da kanıtlamak zorunluluğu vardır. Erkeklerin hâkim olduğu bir toplum,  pardon dünya da iş hayatında başarılı olmak ya da olduğunuz yerde sağlam kalabilmek oldukça büyük bir çaba gerektirir.

   İster okumuş olun, ister okumamış belli başlı işleri bilmek zorundasınızdır. Yemek yapmak, dantel işlemek, ütü, çamaşır vs. aklınıza gelebilecek her tür ev işi. Ama zaten bunlara küçükken oyuncaklarla alıştırma yaparsınız. (Tabi istisnaları saymıyorum)Ancak istisnalar kaideyi bozmaz değil mi?

  

  Bu arada ergenlik çağı, başınızda kavak yelleri esme dönemi derken eğer iş hayatına girememişseniz evlenmek zorundasınız. “Evde kalmış” diye anılmak istemezsiniz herhalde. Eh tabi her zaman bakımlı ve çekici olmalısınız. Kremler, parfümler, diyet reçeteleri, güzellik ürünleri hangi yaşta olursa olsun vazgeçilmeziniz olurlar.  Çünkü kadınlar her zaman karşı cins yüzünden hemcinsleri ile rekabet etmek zorunda bırakılırlar.. Köydeki kadınlar bunlarla uğraşmıyor diyebilirsiniz ama inanın onlarında başka zorlukları var uğraşacak.

    Geldik evliliğe… Sadece evlendiğiniz adamı değil ailesini hatta sülalesini memnun etmek zorundasınızdır. Her iki aileyi idare size düşer. Erkekler düz mantıklarıyla bunun altından kalkamazlar çünkü… Çoluk çocuk, koca, hepsine yetişmeli ve   bunlara yetişirken de güzelliğinizden ödün vermemelisiniz. Yoksa orta yaş bunalımlarında kocanızı ikinci hatunlara kaptırabilirsiniz. 

  Gelin, eş, anne üçgenini derken yaş kemale ermiştir.  Ama bununla kalmaz. Babaanne, anneanne gibi sıfatları da isminizin ardına ekler, yolu tamamlarsınız. Eğer bunca koşuşturmanın içinde hayatınıza huzur ve mutluluk hâkim olabilmişse ne ala, yoksa yılların yorgunu beyaz saçlarınızı yolarak “size süpürge ettim” diye yakınmaktan başka yapacağınız hiç bir şey yoktur.

  

   Doktor, hâkim, öğretmen vs. beylerin, bakkal, manav, polis amcaların, noel babanın ve kardan adamların dünyasında DİŞİ KUŞ OLABİLMEK ne zormuş değil mi?