27 Şubat 2012 Pazartesi

Masumiyet Ne Zaman Öldü?




 Geçen günü bir arkadaşımın ilkokula giden küçük kızının dikkatinizi çekerim “Küçük “ konuşmalarına şahit oldum. Okuldaki aşk ilişkilerini anlatıyordu. Evet, yanlış duymadınız.  Sınıfındaki kızlarla erkeklerin çoğunluğu eşleşmişti. Nasıl demeyin. Kızcağız büyük bir şaşkınlıkla “anne Dilek, Murat’a, Murat Seray’a âşık biliyor musun? Dilek ile Seray çok iyi arkadaşlardı ama şimdi Murat yüzünden konuşmuyorlar. Sonra Soner de Begüm’e âşık diyordu. Kendisi bu ilişkileri anlıyor muydu bilmiyorum ama şaşkınlıkla karşıladığı bir gerçekti. Tabi şaşıran sadece o değildi. Ben ve annesi de şaşırmıştık.
   Ben ki kız ve erkek cinsiyet ayrımından yana değilimdir. Ama yinede bu tarz konuşmaların bu kadar küçük yaşa inmesine şaşırdım. Kişiler daha çocukluktan kalın çizgilerle ve cinsel farklılıklarla ayrım karmaşasına sokulmamalıdırlar fikrini savunmuşumdur. Ancak öyle hassas bir nokta vardır ki benim gözümde çocuk dediğin masumdur. Çocuk çocuktur.  Yani daha oyun çağındaki meleklerin beyinleri, büyüklerin  büyüdüklerinde bile içinden çıkamadıkları aptal aşk oyunlarına alet edilmemelidir.
  Çünkü çocuklara masumca gibi görünen “hoşlandığın kız/erkek var mı?” tarzında sorulan sorular onların kafalarında farklı şekillenmelere yol açabiliyor.  Çocuk bunun olması gerektiğini algılıyor. Gerçi artık çizgi filmlerde bile aşk teması işlenebiliyor ama şahsen ben anlamıyorum. Ne oluyor bu şimdi? Gerçekçi olmak mı? Zaten ilerde yaşamak zorunda kalacakları beraberliklerin anlaşılmaz durumlarını göstermek mi? Yoksa onları alıştırmak mı? Saçma! Hatta tuhaf!
    Evet, kabul ediyorum bizim zamanımız geçti. Belki her şey değişti. Pencere önü muhabbetleri,  bakışmalarla, ufak notlarla yaşanan arkadaşlıklar, sadece el tutuşabilmek için günlerce haftalarca beklenilen zamanlar çok geride kaldı. Eski gelenekler, adetler kimileri tarafından artık saçma kabul ediliyor da olabilir. Ama zaman ilerleyip değişirken masumiyet denilen şeyin de yok olduğunu unutmamak gerekiyor. Sokak arasında toplaşıp laf atan gençlerin yerini tacizciler, tecavüzcüler aldı. Cinsellik serbest kaldı da ilerleme mi kaydetti?  Bence azgınlık daha da arttı. Flört yaşı liseden ilkokula, ortaokula düştü. Ortalık tacize uğrayan, evlendirilen,  birilerinin evlerinde kesilip doğranan küçücük kızlarla doldu.
    Daha geçenlerde sırf bu saçma sapan aşk ilişkileri yüzünden iki tane liseli kız hayatını kaybetti. Bence modern olmak bu değil. Modernlik,  gelenek ve adetleri terk edip rahat, olabildiğine özgür bırakılmak değil. Yani olmamalı. Geri kafalı değilim elbette ya da siz bu yazıdan sonra öyle diyebilirsiniz fark etmez.
  Ama ben masumiyetin hala çocukların elinde kalması gerektiğine inanıyorum. Büyükler yaşayamadıkları hayatı çocuklarına aşılayacaklarına, onlara saf ve temiz sevgiyi öğretebilirlerse bugünün küçükleri yarının depresyonda olan gençleri ve sorunlu bireyleri olmaktan uzak olacaktır diye düşünüyorum. Bırakalım da çocuklar masum kalsınlar…




2 yorum:

leblebiagaci dedi ki...

kesinlikle doğru bir noktaya değinmişsiniz tebrik ederim yazınız ve fikirleriniz için. :)

yazıkeyfim dedi ki...

aileler aşk ve entrika dolu saçma sapan dizileri çocuklarıyla oturup izlerler sonra -bunlar büyümüş de küçülmüş ayol- diye yalandan eleştirerek övünürler. kendi zaaflarının yansımasını çocuklarında görürler. yazık!